home Galleries blogs runs about
 


Amsterdam Marathon 2011

16 oktober 2011. Eindelijk was het zover! Een dag waar je zo'n 3 maanden naartoe hebt getraind en tegen iedereen hebt lopen verkondigen dat je 3:05 wil lopen. Tja dan moet het je nog wel doen!
De avond ervoor hadden we een fantastisch feest van m'n ouder die 40 jaar getrouwd waren. Het schema 'biertje-cola-water' heb ik goed kunnen volhouden en een klein drankje helpt die avond wel tegen de gezonde wedstrijdspanning ;)


Marjan en een licht gespannen Bas... ;)


Naast Marjan waren ook Ellen en Andre zo aardig om mee te gaan. Erg leuk om je supporters bij je te hebben. Bij m'n werk had ik twee fietsen staan zodat ze op een aantal punten konden staan. Op de kaart nog even de laatste afspraken gemaakt:


U bevindt zich hier



U bent nu vlakbij supporterspunt 1


In het stadion was de sfeer fantastisch! Ik had Marjan, Ellen en Andre al snel gezien dus af te toe zwaaien. Dit was echt genieten! Uiteraard was ik toen nog fit...


Even zwaaien naar de supporters



Sfeerplaatje Olympisch Stadion



Vlak voor de start


Alle begin is mooi...
Ik had me goed voorbereid om niet te snel te starten, de eerste kilometers voel je je natuurlijk erg goed. Hoewel ik niet als een gek liep ben ik nog iets te snel gegaan, zo rond de 4:15 ipv 4:20 per kilometer. Je gaat zo met de meute mee, je houdt je in maar toch ga je te snel.
Op zich viel het nog wel mee, ik kwam rond de 1:31:30 door op de halve marathon, een minuut sneller dan de planning. Op een foto hieronder zie je dat ik mijn benen lekker naar achter zwaai. Daar kwam ik later in de race ook achter...


Hier nog goed fit!



Mooi die benen naar achteren zwaaien, moet je hamstring wel tegen kunnen...



Lekker Hollands sfeerplaatje


Rond de 27km werd het lastiger. 'Iedereen' zegt dat een marathon eigenlijk een duurloop is van 30km en een wedstrijd van 12km. Mijn duurloop duurde 3km korter...
Toch redelijk door kunnen lopen. Bij het Amstelhotel heb je de Torontobrug die ik van tevoren als 'zwaar' had ingeschat. Maar goed dat hier Leen van Rijn en Andre stonden en met me mee liepen. Dit was het allerzwaarste stuk!!
Een kleine kilometer verder was ik weer redelijk hersteld van de brug en dacht ik op m'n tanden te gaan bijten om in de laatste kilometers er alles uit te halen. Helaas kreeg ik last van m'n hamstring. De kramp schoot er nog net niet in maar was wel gedwongen om langzamer te lopen. Als ik kramp had gekregen had ik een goede tijd wel kunnen schudden, dus rustig aan. Voordeel was wel dat ik in hartslag wat omlaag ging dus eigenlijk wat 'relaxter' ging lopen. Hoewel het in de laatste kilometers natuurlijk wel wat pijn doet, was het goed uit te houden. M'n schema had ik uit m'n hoofd gezet en had berekend dat ik in ieder geval onder de 3:10 ging eindigen, wat een limiet is om in Boston te mogen inschrijven.


Het allerzwaarste stuk



Nog even zwaaien naar topcollega Marten Frantzen bij Rijksmuseum



Doorbijten



Waar blijft die laatste kilometer?



Nu echt nog heel even doorbijten!



Als je kan lachen op de finishfoto...



Netto 3:05:57


Na de finish keek ik op m'n klokje en het leek erop dat ik 3:05hoog had gelopen! Dat had ik echt niet meer gedacht en maakte de finish des te mooier!!


Exhibit 1



Exhibit 2


Wat een mooi evenement! Nogmaals dank aan alle supporters, met name Marjan, Ellen en Andre!

Hier een overzicht van de wedstrijd: