home Galleries blogs runs about
 


Winschoten 2016

Na de Knippenberg Memorial had ik me (eindelijk) voorgenomen om voor een goede prestatie op een lange loop ook een hele lange voorbereiding te nemen. Het plan om Ronde van Texel (120km) te lopen was geboren. In de tussentijd wilde ik een aantal lopen plannen die goede 'meetmomenten' zouden zijn. Winschoten was daar 1 van. Enthousiast gemaakt door alle verhalen moest dit wel een mooie loop zijn. En eerlijk gezegd werd het ook hoog tijd een keer een vlakke 100km te lopen. Hier had ik nog geen tijd staan dus kon een mooie 'marker' neerzetten.

De voorbereidingen naar Winschoten waren niet top. Na de JKM eerst een periode van herstel gedaan, vervolgens tijdens de opbouwfase last van m'n heup gekregen en in de zomervakantie ook niet veel gedaan. Tel daarbij een vol programma op het werk met avonden en weekenden en je eindigt met een matige trainingen. Gelukkig was de maand augustus wel goed dus ik had hoop op een 'normale tijd'.

Bij de inschrijving had ik me aangemeld om bij een gastgezin te slapen. Dat leek me wel handig, zeker voor na de wedstrijd. Zo kwam ik dan na het ophalen van m'n startnummer bij 'Wim en Suus' te slapen, erg aardig mensen! Zij hebben zelf veel gefietst en tijdens hun rondreizen veel onderweg bij 'fietsvrienden' geslapen. De avond voor de start hebben we eerst nog heerlijk buiten gezeten. Daarna rond 22:00 naar bed, waar ik een heerlijke rustige nacht had!

De volgende ochtend, na een lekker ontbijt, vroeg naar Winschoten om op tijd m'n verzorgingsdozen af te geven. Op 0,3km en 5km waren de 'refreshment zones' alwaar bij de eerste alle partytenten en supporters van de lopers stonden. Op het eind van de zone stond een tafel voor de 'lone wolves' zoals ik die het met eigen spullen mocht zien te cheffen. Prima geregeld overigens. Bij de sporthal kwam ik Dave Boone en Rombout Breedveld tegen. Twee oud-kampioenen die ik ken van de WestCoastChallenge. Dit was 'hun terrein' en mooi om hun verhalen te horen.




Start/Finish-gebied, professioneel opgezet!





Hier sta ik bij de start ;-)


Bij de start was het al warm! Dat beloofde een pittige loop te worden. Natuurlijk zou ik rustig starten en schatte in dat een tijd onder de 9:00 zeker haalbaar zou zijn. De eerste rondes gingen prima. Ronde 3 en 4 gingen zelfs beide in 53:19 dus ik liep redelijk constant ;-) De ronde van 10km was erg leuk. Overal vlaggetjes in de tuinen, feesttenten, muziek en vooral veel support. De kinderen die met sponzen en waterbekertjes ons steunden waren fantastisch!













Na 50km gingen de rondetijden wat omhoog maar dat vond ik niet erg. De zon werd wel erg lastig en zat eigenlijk de uren af te tellen tot het weer wat later en koeler zou worden.

Rond de 75 ging het in 1 keer mis. Alhoewel ik onderweg continu goed gegeten en gedronken had (incl. ORS) kreeg ik een gigantische enorme superdip. Kwam niet meer vooruit en moest gaan lopen.. Zo zwaar had ik niet veel eerder gehad. Wellicht 1x bij de WestCoastChallenge waar ik een kwartier op een stoel gezeten heb. Dit keer was ik bang dat ik bij de 80km moest uitstappen. Tranen met tuiten volgden.
En hoe! Heb denk zo'n drie kilometer gewandeld en gejankt. Wat een teleurstelling zou het zijn om uit te stappen! Bij die gedachte volgden natuurlijk meteen meer tranen.

Op zo'n twee kilometer voor start/finish kreeg je een koeler stuk en kwam ik een beetje bij. Een blik op m'n horloge vertelde me dat als ik zou wandelen zelfs nog voor de limiet binnen zou zijn. Dat bracht me ertoe om alles en iedereen een dikke vinger te geven en ik besloot door te gaan. Bij de verzorgingspost kwam ik Dave tegen die op het terras zat. Hij was uitgevallen en ik vertelde hoe slecht ik het had. Hij vertelde dat ik nog in de wedstrijd zat en dat ik inderdaad alleen maar hoefde te wandelen om te finishen. Dat gaf kracht. Bedankt Dave! Onderweg grapte ik nog met mezelf zoiets van: "Ken je die Bas die niet zou finishen in Winschoten? Die finishte dus wel!".







Ronde 9 ging met horten en stoten. Afwisselend hardlopen en wandelen, ik vond het prima. Bij de bel voor de laatste ronde kwam ik door in 8:54. Als ik dan 1:06 zou lopen zou ik nog voor de 10:00 uur binnen zijn. Dat nog geprobeerd maar na drie kilometer kon ik toch niet opbrengen. Toen maar gekozen om al het publiek hartelijk te bedanken voor alle steun en heel veel mensen beloofd om volgend jaar terug te komen. Uiteindelijk kwam ik in 10:08 aan, kreeg een dikke knuffel van Dave, werd geholpen met schoenen uittrekken door de organisatie en was nog net op tijd klaar met douchen/massage voor de prijsuitreiking van de dames. Wat een mooie loop is dit. Tot volgend jaar, met een serieuzere voorbereiding dan dit jaar en klaar om een (voor mijn doen) fatsoenlijke tijd te lopen!



De Garminroute: