home Galleries blogs runs about
 


Jan Knippenberg Memorial 2014

Jan Knippenberg. Een legende. Zijn boek gelezen, respect voor zijn prestaties als pionier van het hedendaagse ultralopen. Mooi dat ter nagedachtenis aan Jan elke twee jaar de Jan Knippenberg Memorial (JKM) wordt gehouden. Vorig jaar kwam ik erachter dat het parcours van deze tocht is aangepast naar de route Hoek van Holland – Den Helder. 125km in totaal. Deze route is mij niet onbekend, na een aantal keer de WestCoastChallenge gedaan te hebben. De WestCoastChallenge is een duo run-bike-run over strand van Hoek van Holland naar Den Helder of vice versa. Tijdens die tochten dacht ik erover hoe het zou zijn om dat stuk geheel hardlopend te volbrengen. Meedoen met de JKM zou een mooie gelegenheid zijn, ware het niet dat de eisen streng zijn. Je moest minimaal een 100km binnen de 9,5 uur hebben volbracht…



Jan Knippenberg (vanaf www.janknippenbergmemorial.nl)

Onder het mom ‘durf te vragen’ heb ik oktober 2013 toch de organisatie gemaild of er mogelijkheden waren om mee te doen. Als Katwijker is het lopen over strand is mij niet onbekend en de route heeft ook geen geheimen meer. Daarop kreeg ik snel een reactie dat de aanvraag serieus in overweging werd genomen. Later ontving ik echter het bericht dat ik weliswaar in de buurt kwam voor een wild-card maar dat het toch niet voldoende was. Jammer!



In december heb ik met Andre van der Plas een goede prestatie op de WestCoastChallenge geleverd. We werden derde met een vijfde tijd ooit! Een aantal weken daarna kreeg ik het verrassende mailtje dat de organisatie mij in de gaten had gehouden en mij toch een wild card wilde bieden. Ik was welkom… Wow, toen ging er een vlammetje branden!



Finish West Coast Challenge, 130km run-bike-run over strand in 10:20:04 (12,58 km/u)

En ik werd onzeker. Kan ik dit? Wil ik dit? Hoe ga ik dit doen? De tweede vraag was makkelijk, de eerste en derde wat moeilijker. Na wat onderzoek over trainingsschema’s, overleg thuis en uitspraken van andere lopers die ook weleens onzeker zijn over een lange afstand heb ik mij ingeschreven. Deze kans mocht ik niet laten lopen!


Het trainen begon. Om 125km te lopen moet je wennen aan uren achter elkaar lopen. Liep ik dus onder de 4:50 per kilometer voor een marathontraining, nu is dat zo rond de 6:00/km lopen. Dat ging me prima af. De trainingen op strand gingen goed, af en toe veel regen en windkracht 5 tegen. Ach dat heb je in trainingen en zal tijdens de JKM echt wel anders zijn….toch?? ;)



Blik op Scheveningen vanaf de noordpier




Just another day at the beach... Oh, ik had het strand ZOO VAAK voor mezelf!!!


De trainingen verliepen redelijk voorspoedig. Niet perfect. Af en toe was ik vrij stijf, met name als je een paar uur in de winter met wind tegen loopt. Gek he? Dit betekende wel dat ik de tempo’s die ik op de donderdagtraining wilde lopen op een gegeven moment moest overslaan. M’n duurtempo kon ik nog blijven lopen dus ik maakte me weinig zorgen. In maart werd het langzaam warmer en werd ik weer wat soepeler. Een aantal mooie lopen heb ik gedaan. Twee keer ben ik vanaf m’n werk met de trein naar Hoek van Holland gegaan om dan in het donker over strand naar Katwijk te lopen. Minimaal 10 keer ben ik naar Scheveningen en terug gegaan. Met die-hard ultraloper Machichy heb ik twee keer ruim 65km gelopen. 1x een rondje Katwijk-Haarlem-Bloemendaal-Zandvoort-Katwijk en 1x naar de pier in IJmuiden. Machichy is een marathon de Sable finisher en heeft ook bijv. 2x de Comrades gedaan. Wat een mooie verhalen heeft die man! Was erg fijn om met hem te lopen en zijn ervaringen te horen.



Samen met Machichy op de zuidpier van IJmuiden. Een retourtje van 67km.


D-Day brak aan! De dagen ervoor kon ik wat uitrusten, vervolgens op vrijdagavond met de trein naar Hoek van Holland. De start was om 0:00 uur. De wind was niet gunstig, leek mee te vallen volgens de voorspellingen. In Hoek van Holland werden we opgehaald van het station om te verzamelen bij rugbyclub ‘De Hookers’. Daar werd iedereen voorgesteld en gingen we daarna te voet naar de start aan het begin van de pier. We gingen van start!





In gesprek met Wim Verhoorn (oud-bondscoach van de KNAU) over de Boston Marathon. (foto: Losse Veter)






En.....van Start! (foto: Losse Veter)

De wind viel tegen! Doel was om de eerste helft rustig aan te doen. Het is immers ver genoeg. Daar kwam helaas niets van terecht. Met windkracht 4 pal tegen was het vanaf het begin bikkelen! Het eerste stuk naar Scheveningen ging redelijk maar het was al duidelijk dat dit heel anders dan gepland ging. Bij Scheveningen was de eerste verzorgingspost. Daarna door Scheveningen heen een beetje bijkomen. Een aantal lopers voor me gingen een stuk sneller maar ik vond het een goed idee om even rustig aan te doen.



Aankomst bij Scheveningen, zo rond 02:00 uur (foto: Bjorn Paree)


Tussen Scheveningen en Katwijk was de wind nog harder, minimaal 5. Echt niet voor watjes! Ik had een buff als muts alleen ik kreeg hoofdpijn van de kou. Bij Wassenaarse Slag belde vriend Andre van der Plas op die een stuk wilde meelopen. Ik liep nog op schema en vroeg hem een muts mee te nemen. Half april…. Gelukkig kon hij deze midden in de nacht vinden. Erg prettig.


In Katwijk stonden mijn vrouw Marjan en mijn vader te wachten. Ze waren op de fiets en konden over de boulevard een stuk met me meefietsen. Daar waren ook Andre en Hans Pleij. Machichy wilde ook een stukje meelopen maar was in slaap gevallen. Hij belde op toen we al bijna Katwijk voorbij waren (3:45 uur). Marjan kon de fiets in onze auto meenemen en ging vervolgens via de verzorgingsposten met me mee.




Bij Katwijk, stukje over de boulevard, 3:45 uur (foto: Bjorn Paree)



Verzorgingspost Noordwijk, 4:15 uur! (foto: Wendy)



Ron en Marjan (foto: Wendy, maar dan met flits ;) )


De post in Noordwijk werd verzorgd door AV Rijnsoever, de atletiekvereniging waar ik ook lid van ben. Zonder partijdig te zijn was dit een van de gezelligste posten. Vuurtje, muziek, BBQ erbij. Erg leuk! Bij Noordwijk kwam Machichy inmiddels erbij. De heren die meeliepen bleven zoals afgesproken prima achter me lopen zodat ik niet gehaast werd. Bij Langevelderslag gingen Andre en Hans terug, Machichy is bij me gebleven tot Zandvoort. Daar kreeg ik het zwaar. Het begon langzaam licht te worden en ik kreeg een slaapdipje. De vloed kwam ook op wat het zand ook niet beter maakte…




Verzorgingspost Zandvoort, +/- 5:45 uur (foto: Bjorn Paree)



Het laatste stuk van de eerste helft. Een pittig stuk zo vroeg in de morgen! (foto: Bjorn Paree)



Inmiddels was het licht geworden en IJmuiden kwam dichterbij. Ik had het zwaar. Gelukkig begon daar de wind langzaam te draaien. Wilse Graveland (met wie ik in 2012 de WestCoastChallenge liep) woont sinds kort in Velsen-Zuid en kwam ook kijken. Leuk dat hij een stukje meeliep. Bij de haven aangekomen kon ik meteen door om per boot overgezet te worden. Marjan zat al een tijdje te wachten dus wel apart om meteen door te gaan. Snel een kus en weer verder!




Wilse loopt een stukje mee. Erg leuk dat-ie zo vroeg in de morgen me op komt zoeken!(foto: Bjorn Paree)





Aankomst in IJmuiden. Eerste stuk zit erop! (foto: Bjorn Paree)





In de boot bij de mannen van ProRib! (foto: Marjan)



De boottocht was kort en ik kon daar een beetje bijkomen. Ik had een rugzak met extra kleding voor halverwege aan de organisatie gegeven. Na de oversteek in Wijk aan Zee heb ik even een ander shirtje aangetrokken. Als je dan na 67km weer moet gaan lopen is het even wennen. Ik was behoorlijk stijf! Het was hoog water en het zand zoals je mag verwachten. Rustig doorlopen is dan het devies. Mijn dipje begon over te gaan en ik voelde me weer goed. Bij de post in Castricum was ik de een ‘vrolijke’ loper hoorde ik. Ik hoefde de immers nog maar 50km. ;-)




Aankomst in Castricum. Bij de gastheren van AV Castricum (foto: Marjan)





Mooie zee! (ik ging vast te snel voor de foto) (foto: Marjan)





Genieten van een 'morning coffee' bij AV Castricum! (foto: Marjan)



Vlak voor Egmond kon ik weer langs de vloedlijn lopen, het strand werd langzaamaan weer beter. Na Egmond en Bergen komt dan de Hondsbossche Zeewering. Ruim 5km asfalt. Dan denk je dat dat prettig is maar niets is minder waar. De Hondsbossche loopt schuin en op asfalt zit je ook niet te wachten. Wat wel erg fijn was is dat Marjan er op de fiets bij was. Ze had de auto bij Petten neergezet en is toen richting zuid gaan fietsen. Zo kon ze een heel stuk met me mee. Even later piepte mijn horloge: 100km! Een mooie mijlpaal. Daar ben ik wel even gaan wandelen... Het mooie was er wel een beetje af maar ik was vastberaden het te halen. De eerste lopers van de halve JKM die in Wijk aan Zee waren gestart begonnen me daar in te halen. Leuke reacties en aanmoedingen daar. Ik kreeg een echte ‘petje af’ van een loper en een ander grapte ik nog dat ik hem nog wel in zou halen.




Pauze bij het eind van de Hondsbossche. Cor Butter had daar zelfs z'n caravan neergezet. Mooi! (foto: Marjan)



Daarna kreeg ik het zwaar. Ben ik heel eerlijk in. Bij de verzorgingspost op 110km zei ik tegen Marjan dat ik even niet wist hoe is de eindstreep moest halen. Marjan zei dat ik gewoon maar weer moest gaan lopen. Goede tip! De ene voet voor de andere is toch het middel om te finishen.




Het begin van de dijk, het eind van het strand.. (foto: Marjan)




De tocht bijna ten einde... (foto: Marjan)




Me happy! (foto: Marjan)



De dijk kwam dichterbij! Yes! De tocht over strand bijna volbracht, al was het daarna nog 5km over de dijk. Dan krijg je toch weer vleugels en loop je weer een redelijk tempo. Bij de dijk stond Marjan met de fiets en de laatste kilometers waren ‘uitlopen’ naar de meet. Daar stonden Maikel Knippenberg, Ma Knippenberg, Henri Theunissen en Martien Baars te wachten. Wat een mooi gevoel om te finishen! Erg gaaf dat ik het heb gehaald en ook blij dat ik m’n wild card niet tevergeefs had gekregen. Mijn officiele tijd is 15 uur en 23 minuten geworden. Ach, het gaat niet om de tijd maar om de reis. En die was fantastisch! Iedereen die mij heeft gesteund wil ik nogmaals bedanken dat ik dit mocht meemaken!




Ruud en Bob (60k) finishen, en Marjan ook! (foto: Bjorn Paree)





Finish! I ran 125k and all I got was this unsharp foto ;) (foto: Marjan)



Ik heb begrepen dat ik ook mee mag doen met de 120 van Texel. Dan ben ik alleen (hopelijk) in Boston. Daar heb ik nog wat af te maken na vorige keer. Het jaar daarna heb je dan wel de JKM 2016 weer…..??





Hier een overzicht van de tocht: